Ερωτοαπαντήσες για τους stagiers...

Τις τελευταίες μέρες, που η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει τον κύκλο των stage, στη λογική ότι οι συμβάσεις μαθητείας, απόκτησης εργασιακής εμπειρίας δηλαδή, είχαν μετατραπεί σε συμβάσεις ομηρίας, η πραγματικότητα βρίσκει χιλιάδες νέους να ψάχνουν απεγνωσμένα μια λύση προσφεύγοντας κατά δεκάδες ήδη στα δικαστήρια.

Τί μπορούν όμως να κερδίσουν όσοι προσφύγουν στα δικαστήρια;

Αν όσοι απασχολήθηκαν σε προγράμματα stage, έστω και για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορούν να καταλάβουν μια μόνιμη θέση στο Δημόσιο, προσφεύγοντας στα δικαστήρια, η απάντηση που δίδουν ήδη δεκάδες δικαστικές αποφάσεις είναι απόλυτα αρνητική.
Δεν υπάρχει παραθυράκι που να μένει ανοικτό από την ελληνική δικαιοσύνη -χαρακτηριστικές είναι δύο αποφάσεις της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου με αριθμούς 19 και 20 του 2007- για να μπορούν όσοι απασχολήθηκαν σε προγράμματα stage να μείνουν στο Δημόσιο. Ακόμα κι αν κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Η απαγόρευση μετατροπής κάθε σύμβασης ορισμένου χρόνου σε αορίστου στο Δημόσιο, που με διακομματική συναίνεση της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ μπήκε στο Σύνταγμα, είναι ο καμβάς που πατάνε τα ελληνικά δικαστήρια και κλείνουν την πόρτα του Δημοσίου στους λεγόμενους stagiaires.

Δικαιούνται όμως αποζημίωση, σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όλοι οι stagiaires ή μήπως κάποιοι και ποιοι;

«Σύμφωνα με την απόφαση του ΔΕΚ, όσοι προσφύγουν στην ελληνική δικαιοσύνη και αποδείξουν ότι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες μπορούν να αποζημιωθούν. Αντίθετα, δεν δικαιούνται αποζημίωση όσοι είχαν εργαστεί σε προγράμματα μαθητείας με μία μόνη σύμβαση, δίχως να έχει ανανεωθεί».

Δυνατότητα μοριοδότησης

Κι ενώ η κυβέρνηση απέκλεισε το ενδεχόμενο οι stagiaires να έχουν προβάδισμα σε μελλοντικούς διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, με μοριοδότησή τους, αποφάσεις των δικαστηρίων που στηρίζονται σε νόμους που έχουν ψηφιστεί και επί υπουργίας Κ. Σκανδαλίδη αλλά και Πρ. Παυλόπουλου, ανοίγουν το δρόμο να επιτύχουν να μοριοδοτηθούν, τουλάχιστον με ποσοστό 20%.
Και κοντά σε όλα αυτά, δεκάδες δικαστικές αποφάσεις –ενδεικτικά αναφέρουμε την απόφαση με αριθμό 4395/2007 του εφετείου της Αθήνας– δίδουν τη δυνατότητα σε όσους από τους απασχολούμενους σε stage προσφύγουν στη Δικαιοσύνη να διεκδικήσουν για όσο χρόνο εργάστηκαν αμοιβή μεγαλύτερη από εκείνη που τους είχε δοθεί.
Δηλαδή να πάρουν, όχι τα 400 ή τα 500 ευρώ που έπαιρναν, αλλά μισθό ανάλογο με εκείνο που πληρώνονται οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο με συμβάσεις αορίστου χρόνου.
Και το εξίσου σημαντικό. Να τους αναγνωριστούν για τα χρόνια αυτά που εργάστηκαν ασφαλιστικές εισφορές, με βάση την πάγια αρχή που τηρούν τα δικαστήρια, ότι μαύρη και ανασφάλιστη εργασία δεν μπορεί να υπάρχει και μάλιστα με εργοδότη το ίδιο το Δημόσιο.
Με άλλα λόγια, οι χιλιάδες νέοι που εργάστηκαν σε προγράμματα μαθητείας δεν έχουν καμιά τύχη να μείνουν στο Δημόσιο, ακόμα κι αν προσφύγουν στα δικαστήρια, μπορούν όμως να ζητήσουν και να πάρουν αποζημίωση και άλλες παροχές από το κράτος, που θα κληθεί να βάλει για άλλη μια φορά το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει ακριβά παράνομες συμβάσεις που το ίδιο συνήψε εν γνώσει του.